Home > من و خانواده > من و میوه دلم > با نوجوان خود چگونه رفتار کنیم؟

با نوجوان خود چگونه رفتار کنیم؟

بلوغ و نوجوانی دوران بسیار حساسی است، والدین با کمک به فرزندانشان می توانند آنها را در این دوران یاری کنند و همراهشان باشند.

این طرز فکری نادرست است که در این دوران تربیت آنها از کنترلشان خارج می شود و والدین نیز دیگر مانند سال های قبل به تربیت فرزندان نوجوان خود اهمیت نمی دهند.والدین احساس می کنند فرزندانشان دیگر بزرگ شده اند و نیازی نیست مانند قبل برای تربیت آنها وقت بگذارند.

اما ! هر دورانی از زندگی، از جنینی و نوزادی گرفته تا کودکی و بعد نوجوانی و جوانی ، نیازمند ترییتی مختص به همان دوران است.

 

در دوره ی نوجوانی:

برای نوجوانمان دایه ی دلسوزتر از مادر نشویم!

خودم فردا برای مدرسه رفتن بیدارت میکنم چون خودت خواب میمونی

خودم واست لقمه میگیرم

خودم لباساتو میشورم تو بلد نیستی

خودم اتاقتو مرتب میکنم تو خسته ای

خودم لباستو اتو میکنم تو دستتو میسوزونی

خودم… خودم‌….

این خودم ها و برعهده گرفتن کارهای آنها به هر دلیلی با اینکه بدون قرض و از سر مهربانی است اما برای نوجوان به معنی نتوانستن و برنیامدن کارهایش است.

این رفتار غلط باعث می شود نوجوان فردی بی مسئولیت و وابسته به خود بار آید ‌و بی شک در آینده دچار مشکلات بسیاری در زندگی می شود. کارشناسان تاکید میکنند حتی کودکانی که از نظر فیزیکی مشکل دارند نباید آنها را طوری تربیت کنند که وابسته به دیگران و نیازمند باشند.

 

به نوجوان اعتماد کنیم و او را باور داشته باشیم!

به نوجوانمان کارهایی بسپاریم که میدانیم از عهده ی آن بر میاید و وقتی به درستی آن را انجام داد به او بگوییم" من به تو ایمان داشتم و مطمئن بودم از عهده ی اینکار برمی آیی"

پسران ،همسران و پدران اینده اند سپردن بیشتر کارها و اعتماد کردن به آنها، انگیزه و مسئولیت پذیری را در انها دوچندان خواهد کرد.

 

از خطای نوجوان چشم پوشی کنیم!

گاهی لازم است خطایی که نوجوانمان مرتکب شده است به رویش نیاوریم تا حرمت های بینمان از بین نرود.اگر هم برخلاف این موضوع اتفاق افتاد از سرزنش کردن او به شدت خودداری کنیم و به نوجوانمان بفهمانیم دوباره به او اعتماد خواهیم کرد.

خجالت و شرمساری فرد را بی شک گوشه گیر و شکست خورده بار می آورد.

 

بر روی نقطه ی قوت نوجوان تمرکز کنیم!

با نقطه ضعف او بازی نکنید، زیرا بسیار حساس هستند .کل کل و دم زدن ممنوع!

این بسیار مهم است که کارهای مثبت و رفتارهای ایده آل او را ببینیم و از آنها تعریف و تمجید کنیم. برای مثال نمره ی دروسی که بالاتر گرفته است را ببینیم نه کمترین نمره اش را.

تا میتوانیم او را به خاطر ویژگی و کارهای مثبتش تشویق کنیم.

 

نوجوان نباید مقایسه بشود!

متاسفانه بعضی اوقات شاید ناخوداگاه نوجوانمان را با فرد دیگر یا حتی فرزند دیگرمان مقایسه می کنیم.همیشه بیاد داشته باشیم که هیچ انسانی نمی تواند شبیه دیگری باشد.فرزندانمان هیچ گاه نمی توانند شبیه یکدیگر بزرگ شوند و خصلت هایی شبیه یکدیگر داشته باشند.

مقایسه نه تنها، اعتماد به نفس نوجوانمان را از بین می برد بلکه او را گوشه گیر می کند.

از نوجوانمان بخواهیم برای خودش یک الگوی مناسب پیدا کند یا خودمان یک الگوی بیگانه، نه فامیل ،نه دوست و نه آشنا را برایش انتخاب کنیم.

دختران و پسران نوجوان را باهم و یا با دیگری مقایسه نکنیم.

ابراز عشق و محبت بین پسر و دختر با رعایت تعادل باید برقرار باشد.

درست است که دختران نوجوان ارام تر و احساساتی تر هستند اما زود رنج تر و خود دارتر هم هستند و  پسران نوجوان مهارناشدنی تر هستند که در این دوران احساس قدرت بیشتری می کنند. اما هردو به یک اندازه در دوران نوجوانی به رفتارمان با آنها حساس هستند.هردو وقتی چیزی مخالفشان باشد استدلال را از شما میخواهند و تا قانع نشوند دست بردار نخواهند بود.

هر دو دوست دارند دیده شوند و مورد توجه قرار گیرند.پسران به هیکلشان بیشتر توجه می کنند و دختران به زیبایی صورتشان و با ارایش کردن سعی میکنند جوش ها و نقص های صورت را پنهان کنند.هردو حس استقلال و جداشدن از خانه و گذراندن وقت بیشتری با دوستان خود را دارند.

سعی کنیم زمانی که آنها به تنها ماندن احتیاج دارند آنها را وادار به ترک کردن این تنهایی نکنیم زیرا بیشتر تمایل به رفتن در لاک خود را دارند.

 

همدلی بهترین شیوه ی رفاقت با نوجوان

وقتی نوجوانمان به مشکلی برمی خورد، ترس از پدر و مادر یا بزرگتر باعث می شود نتواند مشکلش را با آنها مطرح کند. اما اگر با او به جای سرزنش و نصیحت، همدلی کنیم نوجوان می فهمد که ما او را درک کرده ایم و در واقع با حس و حال او همراه بوده ایم پس بدون تردید دیگر به ما اعتماد خواهد کرد در زمانی که با مشکلی مواجه می شود و با ما در میان خواهد گذاشت.

 

آزادی دادن به نوجوان

این آزادی هم میتواند به معنای آزادی در انتخاب لباس و یا دوست و  … باشد که در کنار این آزادی با منطق و رفاقت می توانیم بهترین راه را به او پیشنهاد دهیم و هم آزادی به معنی رهاشدن که این آزادی کنترل شده باید باشد زیرا آزادی بیش از حد سبب می شود که فرد در آینده احساس کند هرکاری دلش می خواهد می تواند انجام بدهد.مثلا زمان ورود و خروج به خانه را برایش مشخص کنیم.با دبیران مدرسه و مشاوران او در تماس باشیم و از وضعیت درسی و روحی او با خبر شویم.برای باخبر شدن از دوستانش، با آنها و خانواده ی آنها به پیک نیک، کوه نوردی و یا پیاده روی برویم و برنامه های دیگر متناسب با علاقه اش بچینیم.تشویق و تنبیه به موقع می تواند در این روند نفش به سزایی داشته باشد.

 

و اما چاره!

نه با پرخاشگری و نه با تمسخر بلکه با زبانی خوش او را تشویق به پوششی مناسب نماییم. پسران نوجوان را برای غیرتشان و دختران نوجوان را برای حیایشان تحسین و تشویق کنیم.ارتباطی صمیمی و عاطفی با نوجوانمان برقرار کنیم. این ارتباط کمی فیزیکی هم باشد بد نیست! دختران نیاز به آغوش گرفته شدن ما و پسران نیاز به نوازشمان دارند.

محبوبیت ما نزد آنها با قلدری و امرو نهی به دست نمی آید.

نوجوان را تشویق به ورزش کردن برای تخلیه ی هیجانات و انرژی او کنیم.

پدر و مادر در تربیت با یکدیگر هماهنگ باشند یکی نگوید برو و دیگری نرو

با نوجوانمان رفیق باشم و تا میتوانیم او را درک کنیم.رفاقت در این دوران با او بسیار حایز اهمیت است.

 

 

Check Also

کمک به مسئولیت پذیری فرزند دلبندمان-۲

شاید شما والدین بارها و بارها این اشتباه را تکرار کرده باشید که دائما به …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *