Home > من و خانواده > گفتگوی خصوصی والدین و فرزندان (مدیریت بدن و خودمراقبتی)/۳

گفتگوی خصوصی والدین و فرزندان (مدیریت بدن و خودمراقبتی)/۳

همان­طور که در مباحث قبلی گفته شد، در گذشته، در جامعه­ ی ما ارزش­های ساختگی، باورها و رفتارهایی وجود داشت که به عنوان تابوهایی غیر قابل شکستن به آنها نگریسته می­ شد. اما امروزه افراد به دلیل آگاهی­ های کسب شده، تا حدی متوجه شده­ اند که این ارزش­ها، باورها و رفتارها برای افراد و خانواده­ ها مشکل آفرین است.

یکی از این تابوهای رفتاری، گفتگوهای خصوصی در زمینه­ های جنسی بین والدین و فرزندان می‌باشد. نبود این گفتگوها باعث می­ شود که کودکان راه مراقبت از بدن خود را نیاموزند و ندانند که در مقابل خواسته­ های نامتعارف چه واکنشی باید از خود نشان دهند؛ و اگر هم دچار تعرضی شدند نتوانند آن را با والدین خود درمیان بگذارند.

والدین خودشان باید شروع کننده­ ی چنین گفتگوهایی با فرزندانشان باشند. از سنینی که کودک کم کم از مادر و خانه فاصله می­گیرد و ساعاتی از اوقات خود را در مهد کودک ، مدرسه یا خانه­ ی اقوام به سر می­ برد و یا برای خرید اقلام کوچک و یا بازی به کوچه و خیابان می ­رود باید آگاه­ سازی و آموزش فرزندان شروع شود. والدین باید به کودک آموزش دهند که کدام قسمت از نقاط بدنش نقاط ممنوع ه­ای هستند که هیچ­کس اجازه­ ی لمس و یا نگاه کردن به آنها را ندارد، و چنانچه با چنین تقاضایی روبرو شد، بلافاصله از آن محیط فاصله بگیرد و آن مساله را با معلم، مربی یا والدین خود درمیان بگذارد.

والدینی که شروع کننده­ ی گفتگوهای خصوصی با فرزندان خود می ­باشند، علاوه بر این­که کودک خود را از خطرها و تهدیدها آگاه می­ کنند، زمینه­ ی صمیمیت و نزدیکی خود و فرزندانشان را در کودکی و نوجوانی آنان فراهم می­ نمایند.

والدین همیشه باید در نظر داشته باشند که نوجوانان در سنین اواخر ابتدایی و اوایل راهنمایی کنجکاوی­ هایی در زمینه­ ی «چگونگی بوجود آمدن فرزند» خواهند داشت. اگر این صمیمیت شکل نگرفته باشد، نوجوان با رجوع به دوستان، اینترنت و یا برخی منابع دیگر به دنبال پاسخ خود می­ گردد، که قطعاً با اطلاعاتی فراتر از سن خود روبرو خواهد شد و ممکن است این مسأله، زمینه­ ی تحریک و انحراف او را به وجود ­آورد. در صورتی که اگر فرزند رابطه­ ی نزدیک و صمیمی با والدین خود داشته باشد، به محض بروز اولین کنجکاوی، پرسش خود را با آنها مطرح می­ نماید.

والدین دلسوز­ترین و نزدیک­ترین افراد به فرزندان خود می ­باشند. آنان  باید این نکته را در نظر بگیرند که قبل از هر نوع کنجکاوی و سوالی درمورد موضوع عنوان شده، نباید هیچ­ گفتگویی بین آنها دراین باره انجام گیرد، زیرا در این صورت، پیش از اینکه چنین پرسشی به ذهن او بیاید، ما آن را به ذهن او آورده ­ایم

والدین در صورت دیدن کنجکاوی­ نوجوانشان درباره نحوه­ ی به ­وجود آمدن فرزند، باید «با توجه به سن فرزندشان» به شکلی «منطقی»، «کلی» و «علمی» پاسخگوی او باشند. و این مهم را در نظر داشته باشند که اگر پاسخشان غیرمنطقی، مبهم و غیر قابل باور باشد، نوجوان متوجه این موضوع شده و دیگر به پاسخ­های والدین اعتماد نمی­ کند. آنها برای پاسخ به سوال فرزندشان در سنین ابتدایی باید بسیار کلی ­تر پاسخ دهند و مثلاً تغییرات هورمونی در بعد از ازدواج در بدن مادر را مطرح نمایند و برای نوجوان در سنین راهنمایی کمی از کلیت آن کمتر کنند و مثلاً نخست درمورد لقاح حیوانات و گرده­ افشانی گیاهان به شکلی علمی توضیح دهند و سپس آن را به­ گونه­ ای ماهرانه به انسان تسری دهند. توضیحات در مورد چنین موضوعاتی بسیار بستگی به خلاقیت و تبحر والدین دارد، که از یک سو بتوانند فرزندشان را راضی کنند و پاسخگوی پرسش او باشند، و از سوی دیگر وارد جزئیات نشوند و شرط احتیاط را رعایت نمایند تا موجبات بدبینی یا تحریک او را فراهم نکنند.

در مبحث بعدی در مورد گفتگوی خصوصی بین والدین و فرزندان، پیش از ازدواج صحبت خواهیم کرد.

 

Check Also

شکل گیری حواس پنجگانه ی دلبندتان

برخی اعتقاد دارند اولین کلمات و جملاتی که کودک به زبان می آورد کلمات و جملاتی است که در روزهای بارداری شنیده و به حافظه سپرده است...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *