Home > ایستگاه تأمل > قدرت اراده

قدرت اراده

دنیای ما تشکیل شده از گذشته و آینده ، فارغ از زمان حال و فارغ از زمانی که در آن قرار داریم و از آن غافل هستیم اما باید باور کنیم که درها برای کسانی گشوده می‏ شود که به خودشان ایمان دارند. بی شک همه ما کم و بیش در زندگی با کسانی برخورده ایم که شکست در یک امتحان یا مسابقه را به منزله مرگ تمامی آمال و آرزوهای خود می بینند و زندگی به یکباره برایشان به آخر می رسد. افرادی که با ابتلا به یک سرماخوردگی ساده ، در بستر می افتند و آنچنان می کنند که گویی با صعب العلاج ترین بیماری ها دست به گریبان شده اند و هیچ امیدی هم به بهبودی شان نیست. اما در حقیقت، با نگاه بهتر به اطراف، می توان کسانی را دید که با وجود کوهی از مشکلات گوناگون، با اتکا به قدرت اراده خویش و نیز انتخاب و شناخت هدفی بزرگ و ارزشمند، دست به کارهایی شگفت انگیز زده اند که نه تنها برای فردی با شرایط آنان بلکه برای افراد عادی هم دور از دسترس به نظر می رسیده است و بدین ترتیب، چه بسا منشا تاثیرات شگرف در جامعه خود و یا حتی کل جامعه بشری نیز شده اند.

خداوند خواسته است که انسان خلیفه او باشد بنابر این انسان با توجه به بعد ملکوتی و الهی خویش می‌تواند مقصود را در آغوش کشد. این که انسان اشرف موجودات است خداوند در آیه شریفه۷۰ سوره اسراء می‌فرماید: "ولقد کرمنا بنی آدم" و در آیه شریفه ۴ سوره تین می‌فرماید: "لقد خلقنا الانسان فی احسن تقویم" و پر واضح است که تکریم انسان از سوی خداوند و ساخت انسان در زیباترین و نیکوترین حالت ابدا با عدم توانایی وی در استفاده بهینه از خود و استفاده بهینه از شرایط سازگار نیست. کدام کار بوده است که ما به طور جدی و با تمام وجود خواسته‌ایم انجام دهیم و در آن راه از هیچ تلاش و کوششی دریغ نکرده ایم ولی شاهد مقصود را در آغوش نکشیده‌ایم. کافی است یک یا علی با تمام وجود‌مان بگوییم.

عمل کردن و وارد صحنه عمل شدن ولو این که کار، کار کوچکی باشد به انسان قدرت من می‌توانم می‌دهد ودیگر این که هیچ کس به هیچ جایی نرسید مگر این که استقامت به خرج داد؛ "ان لواستقاموا علی الطریقه لاسقیناکم ماءغدقا"  اگر مستقیم و ثابت بر طریق بودند حتما سیراب می نمائیم ایشان را آب کثیر. سوه الجن ۱۶

هرچه شناخت انسان از جهانی که از آن آمده و دنیایی که در آن زندگی می‌کند و آخرتش که به آن پا می‌گذارد، بیشتر باشد و بزرگی هدف آفرینشش را بیشتر بشناسد، قدر خود را بهتر دانسته و اراده قوی‌تری خواهد داشت.

اگر انسان، خود را به درستی بشناسد و بداند عمری محدود و اهداف بلند و وظایف بسیاری دارد، آن‌ گاه برای انجام کارهای لازم، سر از پا نمی‌شناسد و از هر گونه تنبلی، سستی و اتلاف وقت پرهیز می‌کند؛ همانطور که امیرالمؤمنین علیه‌السلام می‌فرماید: " هر کس خود را ارزشمند شمارد، خواهش‌های نفسانی‌ اش نزد وی خوار و بی‌ارزش شوند" نهج البلاغه، ص ۵۵۵

آدمی را اراده و نیرویی است،که جز اراده ی خداوند نمیتواند جلودارش باشد و آن اراده و نیرو جز با معرفت بدست نمی آید.البته معرفت خود پهنایی عظیم دارد.

غنیمت شمار، این گرامى نفس/ که بى‏ مرغ، قیمت ندارد قفس

مکن عمر ضایع به افسوس و حیف / که فرصت، عزیز است: الوقتُ ضیف مولانا

زندگی فراز و نشیب‌های بسیاری دارد؛ لحظه‌ ای شاد و لحظه‌ای غمگین، لحظه‌ ای امیدوار و لحظه‌ ای نومید. بارها اتفاق افتاده که فرد به‌ علت داشتن مشکلات زیاد ، از زندگی و داشتن لحظاتی توام با آرامش بی‌ نصیب مانده است. هر انسانی هدفی دارد و برای رسیدن به اهداف متعالی خود در تلاش است. من‌ ، شما، دیگری‌ و کلاً همه ما به نحوی برای داشتن یک زندگی راحت و سرشار از آرامش در تلاش و تکاپو هستیم. در دنیای امروز مشکلات روحی- روانی بسیار حاد و طاقت‌ فرسا شده است. تمامی افراد جوامع مختلف به نحوی درگیر مشکلات روحی- روانی‌، افسردگی‌، نومیدی و هرگونه مشکل خاص خود هستند. حال در این بین افرادی نیز هستند که علاوه بر مشکلات روحی‌، مشکلات جسمی و حرکتی نیز دارند. آری، علاوه بر تمامی مشکلات و حوادث زندگی‌، مشکلات جسمی را نیز تحمل می‌کنند. همین نکته مهم‌ ترین مبحث در مورد اعتماد به نفس و تقویت روحیه برای ادامه زندگی است. اگر فرد روحیه زندگی کردن و امید خود را از دست بدهد، نمی‌توان توقع داشت که زندگی سالم و سرشار از آرامشی داشته باشد. باید دید در این بین چه کسانی می‌توانند نقش موثر و مفیدی در تقویت اراده و داشتن روحیه مناسب و حس اعتماد به نفس برای این قشر داشته باشند.

اولین و مهمترین کسی که می‌تواند نقش بسیار موثری در این امر داشته باشد، خود فرد است که به نوعی مشکلی دارد و سپس نخبگان جامعه می توانند در ارتقاء اعتماد به نفس افراد کمک کنند. اگر فرد خودش را قبول داشته باشد و روحیه مناسب و امید به زندگی را در خود تقویت کند، هیچ‌ گونه مشکلی نمی‌تواند مانع پیشرفت و موفقیت او شود. البته گاهی اوقات مسایل و مشکلات مختلف دست به دست هم داده و در تضعیف روحیه فرد موثر واقع می‌شوند.

یک فرد باید آن‌ قدر به‌ خود و اراده خود ایمان داشته باشد که حتی مشکلات نیز نتواند در تضعیف روحیه‌ اش موثر باشد. البته که می‌تواند، اما رسیدن به این مرحله از اراده ، نیازمند عزمی راسخ و پشتکاری عظیم است. فرد اگر خود را قبول کند و به خدای خود ایمان داشته باشد و مطمئن باشد که به همه چیز خواهد رسید، پس مشکلات و فراز و نشیب‌ ها نمی‌تواند مانع رسیدن به اوج قله‌ های خوشبختی و موفقیت شود.

اگر از خداوند یاری بخواهیم و عزم خود را جزم کرده و حرکت کنیم، همچنین به داشتن آینده‌ای درخشان امیدوار باشیم، دیگر دلیلی برای یاس و نومیدی نخواهد ماند.

اراده فرد مهم‌ ترین و بارزترین نکته اساسی برای قبول کردن و وفق دادن شرایط است. سرنوشت دست خود ماست و خداوند ما را مختار آفریده، اگر بخواهیم می‌توانیم با هر نوع شرایطی زندگی کنیم و برای داشتن یک زندگی آرام، شکرگزار پروردگارمان باشیم. همین‌ طور اگر نخواهیم شرایط را قبول کنیم، می‌توانیم زندگی را بر خود و اطرافیان تلخ کرده و در انزوا و تنهایی، آینده خود و خانواده‌مان را تباه کنیم.

باید قبول کنیم که زندگی ادامه دارد و ما نیز عضوی از قشر عظیم اجتماع هستیم و حق زندگی و نفس کشیدن داریم، آنگاه اگر برای رسیدن به نقطه‌های روشن و فتح آسمان خوشبختی تلاش کنیم، باید مطمئن باشیم که جامعه نیز یاری‌ مان خواهد کرد. مطمئن باشیم که موفق خواهیم شد، زیرا هر لحظه و همه جا خداوند یار ماست. لبخند بزنیم و شاد باشیم که زندگی از آن بندگان است. به امید روزی که همه ما انسان‌ها به اوج قله‌های خوشبختی و سعادت دنیوی و اُخروی برسیم.

Check Also

خط مقدم (۲)

یا بُنی انت مقتول سال ها قبل از شهادت در جلسات درس گفته بود: من …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *