Home > من و تقویم > به یاد آنان که شهر قلبشان سقوط نکرد

به یاد آنان که شهر قلبشان سقوط نکرد

روزهای شیرین خاطره ها در حال ثبت شدن در ذهنهایی است که هرچند سنشان به این خاطرات قد نمی دهد ولی نوری از ایمان ورای وجود آنها را احاطه کرده و با اینکه در روزگار وقوع آن ها نبودند اما عطش یاد آن روزها نسل به نسل در حال مرور شدن است ؛آری خاطرات جنگ از این دست خاطراتند .

روزگاری نسلی از خورشید برای رهایی ارزش ها و خوبی های اسیر شده در بند تاریکی ها قیام کردند و به فرمان امام عشق سر به طاعت نهادند و سرزمین خورشید را آزاد نمودند .

و امروز ، هنگامه تکرار این خاطرات است و خرمشهر یادآور حماسۀ جهان آراهایی است که بدونشان ضامن بقای ما و نبودشان اسبابی برای مردنمان است مردنی زودتر از موعد.

خدا را شکر که جهان آراها هستند و یادشان آرام بخش تنش های شهرمان شده است ، تصاویرشان روشنی بخش خیابان هایمان و نگاهشان تسلی بخش بی تابی هایمان.

کاش می شد در این هروله بی پایان و در این میقات تنهائی، تنهائی خویش را با شهدا معامله می کردیم و برای ثبات این آشنائی، تمام محبت درونیمان را هدیه شهدای مظلومی میکردیم که غریبانه از خود گذشتند تا شهر سقوط نکن تا خرمشهر شهر خدا بماند.

به ما آموختند که رفتن مهم نیست بلکه چگونه رفتن ، اولین نقطه تقرب است.  باید درک کرد که برای رسیدن، ابزار بسیار است اما هر وسیله ، وسیله تقرب نیست. حتما شهدا بارزترین قطب نمای این حرکت بسوی قبله هستند ، قبله الهی…

یادشان زنده و نگاهشان مستدام تا شهر قلبمان سقوط نکند .

 

Check Also

خط مقدم (۲)

یا بُنی انت مقتول سال ها قبل از شهادت در جلسات درس گفته بود: من …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *