Home > من و خانواده > ظهور شیوه های جدید در ازدواج و مخاطرات حاصل از آن

ظهور شیوه های جدید در ازدواج و مخاطرات حاصل از آن

یکی از موضوعاتی که در حقوق جزای ایران در جرایم علیه مصالح خانوادگی وجود دارد و قانونگذار در ماده ۶۴۷ قانون مجازات اسلامی به آن اشاره کرده جرم فریب در ازدواج است. متأسفانه این موضوع بنا به دلایل زیادی علی‌رغم تحقق آن در جامعه کمتر مورد توجه مردم و خصوصا اساتید قرار گرفته است.

فریب در ازدواج (تدلیس) به مفهوم اثبات صفات مطلوب یا رفع عیوب به صورت دروغین، از جمله عوامل فروپاشی نظام خانواده یا تیرگی روابط زوجین است. بدین لحاظ زن و مرد از فریب یکدیگر نهی شده اند، علاوه بر آن، فریب دارای پیامدهای حقوقی نیز می‌باشد. راهی که شارع مقدس برای جبران این ضرر پیش بینی نموده، حق فسخ نکاح است. امروزه مردان به جهت آشنایی با این حق به راحتی از آن بهره می‌برند، ولی اغلب زنان به جهت عدم آشنایی با این حق، زمانی که مورد تدلیس واقع می‌شوند، به طلاق روی آورده و از حقوق خود نیز می گذرند. یکی  از راه های بسیار معروف تدلیس و  فریب در ازدواج از طریق شیوه مدرن آشنایی اینترنتی و  ارتباط از طریق فضاهای مجازی است .

در این  شیوه از آشنایی از ان جا که طرفین در ابتدای امر یکدیگر را نمیبینند لذا هر گونه فریبی از طریق رسانهئهای مجازی ممکن  است  محقق شود و  در این  بین قربانی اصلی و  اولیه  زن خواهد  بود  چرا که  در بیشتر موارد دیده  شده است  که مردان  علاقه بیشتری دارند  تا  جهت کسب اعتماد زن متوسل  به  دروغ شود تا  بتوانند  رضایت زن  مورد  علاقه  خود  را  جلب کنند و  در این  میان شبکه های مجازی به  جهت توانایی در ایجاد ماسک بر چهره  مرد در مراحل اولیه  اشنایی مفر خوبی در جهت تحقق این  اقدام مجرمانه است .

مشکل اساسی این شیوه ی آشنایی این است که چون افراد در آن با هم ارتباط رو در رو و حضوری ندارند، شناخت، منحصر به گفته های افراد می شود. از آنجایی هم که اغلب نوجوانان و جوانان احساسی و عاطفی هستند به سخنان غیر واقعی فرد مقابل و تناقض های گفتاریش توجه نداشته و پس از گذشت مدتی به فرد مقابل علاقه مند می شوند.

 در واقع استفاده از اینترنت برای همسریابی ظاهراً آسان ترین راه تشکیل زندگی مشترک به نظر می رسد اما واقعیت این است که فضای نامطمئن مجازی نمی تواند ملاک دقیق و قابل اعتنایی برای یافتن یک شریک دائمی به حساب آید.

از طرفی در شرایطی که ارتباط طرفین بصورت کاملا رسمی و خارج از فضای مجازی به  صورت رو  در رو  آغاز گزدیده  است  اتفاقا فضای مجازی و  چت در مراحل بعدی می تواند موثر بوده و باعث تسریع در روند  تصمیم  گیری طرفین داشته باشد در واقع به  همان  اندازه  که شکل گیری رابطه از طریق چت و فضای مجازی دارای مخاطره و ریسک پذیری بالایی خواهد  بود  ار تباط از این طریق اما  پس از شکل گیری و  پشت سر نهادن مراحل اولیه  آشنایی البته امری مطلوب و  قابل ملاحظه و  تسهیلگر خواهد بود .

اما من  باب موارد حقوقی امر فریب  در واقع بنا بر تعریف حقوقی  تدلیس، فریب، خدعه، دروغ و عناوین مشابه آن، به شگردها و اعمال غیرمتعارف، نابهنجار و گاه مجرمانه‌ای ناظر است که با هدف مخفی ساختن عیوب و نقایص موجود یا ابراز دروغین اوصاف و کمالات مفقود توسط یکی از متقاضیان ازدواج علیه طرف مقابل در اوان شکل‌گیری خانواده صورت می‌گیرد.

موارد متعددی از این  باب در فضای مجازی و شبکه های مختلف و  رنگارنگ مجازی رخ  داده است که خانم  و  یا  آقایی با  هدف جلب اعتماد فرد  مورد علاقه خود ، خود  را  فردی تحصیلکرده ، با  نفوذ در مناصب اجتماعی  و  دارای خاندانی اصیل معرفی نموده است  و پس از کسب رضایت و  علاقه  طرف مقابل  و  شکل گیری رابطه عاطفی کم کم  پرده های کنار رفته و  عیان گردیده آنچه حقیقت تلخ ماجراست .

در باب تدلیس و  فریب در ازدواج روایات و  نقل های متعددی از زمان  ائمه معصومین به  ما رسیده است  اما  با  عنایت  به  لزوم بررسی فقه در زمین  مدرنیه  و  امکان روز آمد کردن و همگام تاریخ نمودن اتفاقات و  توصیه های دینی با  عنایت  به  ظهور زمینه های جدید برای تدلیس همان طور که در بالا بدان اشااره  شد لذا لازم  است  فقهای فعال در حوزه  فقه پویا  بیش از پیش نسبت به  شرایط فریب و  تدلیس و  کیفیت و مواردی که در چارچوب موضوع تدلیس قلمداد می شوند  قلم زده و در این باب فقه را  درگیر و  احکام جدیدی را استخراج  کنند.

Check Also

خط مقدم (۲)

یا بُنی انت مقتول سال ها قبل از شهادت در جلسات درس گفته بود: من …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *