Home > من و خانواده > خانه ای به وسعت تمام آفرینش(قسمت اول)

خانه ای به وسعت تمام آفرینش(قسمت اول)

خانه ای است کوچک و ساده، ولی به وسعت تمام آفرینش! بوی معطر نم، مشام جان را نوازش می‏دهد. در باز است؛ قرن‏هاست که درهای چوبی این خانه به روی انسان گشوده مانده است. قبل از آن که اذن ورود بخواهیم،صدایی ما را به داخل می‏خوانند وارد می‏شویم وگوشه اتاق کاهگلی بر حصیر می‏نشینیم.

گویی قدرت تکلم برای مصاحبه را در جاذبه این فضا می‏جوئیم. مولا با تبسمی دلنشین لب به سخن می‏گشاید:

از من بپرسید، که من به راه‏های آسمان داناترم تا طرق زمین.(خطبه۹۳)

آشنایی با راه‏های آسمان! قطعا همین طور است؛ خانه ای که مهبط وحی بوده جز چنین ساکنانی را در خود نمی‏پروراند. به چشمان زلال وآسمانی بانو خیره می‏شویم. حسی فراسویی در درون ما زمزمه می‏کند:(به راستی شما کیستید؟)

آرام تر از هر نوای وحی آمیزی می‏فرماید:

من فاطمه(س) هستم.دختر محمد(ص) که آغاز و پایان سخن من بر حق است. (خطبه فدکیه)
و همین جمله کافی است تا ما در محضر آسمانی اش جسارت حضور بیابیم. به یکدیگر نگاه می‏کنیم و می‏گوئیم:(چقدر زندگی در این خانه صفا دارد. این جا اصلا دل کسی نمی‏گیرد!)

بانو با لبخند می‏فرماید:

ولی من شب آغاز زندگی ام، در این خانه گریستم!

با تعجب به هم می‏نگریم مولا ادامه می‏دهد:

آری آن شب فاطمه(س) به یاد شب اول قبر گریست؛ حتی از من خواست، درآغازین لحظه‏های زندگی به نماز بایستیم و خدا را عبادت کنیم.(غایه المرام فی رجال البخاره ص ۲۹۵)

می گوئیم: این عجیب نیست؛ زیرا شما بهترین و ارزشمندترین انسان‏ها هستید.
بانو با نگاهی به مولا می‏فرماید:

بهترین مردم کسی است که در برخورد با دیگران مهربان تر و نرم تر باشد و ارزشمندترین بشر کسی است که با همسرش مهربان و بخشنده باشد.(نهج الحیاه ص۲۹۵)
می گوئیم: حال که در مورد اخلاق صحبت فرمودید، به راستی شما رفتار و اخلاق انسان‏ها را متأثر از چه می‏دانید؟!

مولا می‏فرماید:

مردم هر مملکت ساخته دو محیط و تحت تأثیر دو قدرتند: اول، محیط خانواده و قدرت تربیتی پدران و مادران و دوم، محیط کشور و رفتار هیئت حاکمه. حتی شباهت مردم به حکام از شباهت به پدران بیشتر است. (بحارالانوار.ج۱۷٫حدیث۱۲۹)

بانو ادامه می‏دهد:

برای همین خدا اطاعت و پیروی از ما را سبب برقراری نظم اجتماعی در امت و رهبری ما را عامل وحدت و در امان ماندن از تفرقه‏ها قرار داده است. (خطبه فدکیه)

می پرسیم: در این صورت برای کودک که ارتباط محسوسی با اجتماع ندارد، تربیت چگونه صورت می‏گیرد؟

مولا می‏فرماید:

قلب نوزاد مثل زمین خالی از بذر و گیاه است؛ هر تخمی که در آن افشانده شود، به خوبی می‏پذیرد و در خود می‏پرورد. باید از این فرصت استفاده کرد پیش از آن که دل تربیت پذیر او سخت شود و مطالب گوناگون عقلش را اشغال کند.(نهج البلاغه ملافتح حدیث۴۴۲)

می گوئیم: با این حساب شما خانواده را اولین مرکز تربیتی انسان می‏دانید.

مولا می‏فرماید:

آری! و بهترین ارثی که پدران می‏توانند به فرزندان خویش بدهند ادب و تربیت صحیح است. کسی که کودک دارد، باید در راه تربیت او خود را تا سر حد طفولیت تنزل دهد. (غررالحکم حدیث۳۹۳)
صدای خنده کودکانی شاداب از حیاط کوچک خانه به گوش می‏رسد. برآنیم تا دری برای گفتگو با کامل ترین زوج خلقت، درباره اصول تربیتی کودک بگشاییم…. ادامه دارد

Check Also

خط مقدم (۲)

یا بُنی انت مقتول سال ها قبل از شهادت در جلسات درس گفته بود: من …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *