Home > من و رسانه > نقد انیمیشن Head Over Heels

نقد انیمیشن Head Over Heels

 فیلمی کاملا نمادین که در آن زن و مردی در خانه ای معلق  در آسمان زندگی می کنند و هرکدام از این دو زندگی مخصوص به خود را دارند، یکی از آن ها روی سقف زندگی می کند(زن) ودیگری روی زمین(مرد). این سقف و زمین، برای بیننده تداعی کننده سقف و زمین است وگرنه هرکدام از این دو شخصیت(زن و مرد) احساس می کنند که روی زمین زندگی می کنند و هیچ کدام حالت و احساسی غیرطبیعی ندارند؛ مرد احساس می کند که زن غیر طبیعی است و زن احساس می کند که مرد غیر طبیعی است و این نشانه در قاب عکسی که دائما هرکدام از این دو تلاش می کنند به سمت خودشان بچرخانند دیده می شود، این حرکت از دید کارگردان فیلم نماد تفاوت زن و مرد هست و کارگردان با بیان این که هرکدام از این دو دنیای متفاوتی دارند و دنیا را از منظر متفاوتی نگاه می کنند؛ این زندگی را برای آن ها ترسیم کرده است. به این معنا که مرد از دید خودش دنیا را می بیند و فکر می کند که دنیا را دارد همان طوری که هست و درست است می بیند و زن هم همین طور نگاهش این است که او دارد دنیا را درست می بیند و مرد دارد برعکس می بیند. این همان چیزی است که در دنیای امروزی هم وجود دارد.

زن ها احساس می کنند آقایان در واقع دنیا را اشتباه و وارونه می بینند و آقایان هم احساس می کنند که خانم ها دنیا را وارونه می بینند در صورتی که کارگردان با هیج کدام از این ها موافق نیست و معتقد نیست بلکه به تفاوت ما بین این دو نفر اصالت می دهد و بیان می کند که این دو دنیای متفاوت هست و هرکدام از زن و مرد دنیای خاص خود را دارند و هیچ کدام بر دیگری برتری ندارد و تا آخر فیلم نیز هیچگاه احساس نمی شود که او حق را به خانم ها بدهد و نشان دهد که آقایان اشتباه می کنند و یا بالعکس؛ بلکه هر دو دنیا را ترسیم می کند و نشان می دهد که هر دو دنیا در واقع دید متفاوتی را ایجاد می کند. نکته مهم این است که این داستان پیامی دارد و آن این است که این زن و مرد تا زمانی که متوجه این نگاه متفاوت نشده بودند با یکدیگر مشکل داشتند و از دست هم عصبانی بودند و احساس تنهایی می کردند؛ اما به محض این که مشاجره ای صورت می گیرد، آن هم به خاطر این که حرف هم دیگر را نمی فهمند؛ “یعنی زمانی که مرد به عکس عروسی شان نگاه می کند و بعد تصمیم می گیرد که کفش زن را درست کند و بیاید و به او بدهد”؛ این جا باز هم به صورت نمادین بحثی مطرح می شود و آن این است که قبلا این دو نفر با هم تفاهم داشتند و الان بعد از گذشت سال ها این تفاوت شکل گرفته و پررنگ شده است.

“مرد کفش را که می آورد به خانمش بدهد، خانمش در واقع منظور او را نمی فهمد و بد برداشت می کند و همین دوباره یک مشاجره جدید را ایجاد می کند که باعث می شود که شرایط معلق بودنشان در آسمان دچار مشکل و تحول شود و به یک سرزمین جدیدی پرتاب شوند و این جا اتفاقی که می افتد این است که سقف روی زمین قرار می گیرد و خانه به صورت برعکس می شود و همین اتفاق باعث می شود که زن از خانه بیرون آید و دنیای جدید را ببیند و بر اساس این دنیای جدید یک تصمیم جدیدی بگیرد و برگردد به منزل و می بینیم که همان موقع مرد می خواهد که وارد دنیای زن شود ولی به دلیل این که روی سقف هست و انگار که اصلا جاذبه ی زمین (که این جا می خواهد روی فطرتش اشاره کند) مانع است و این توانایی را ندارد با آن دیدی که زن نگاه می کند به دنیا نگاه کند و باز روی آسمان معلق می ماند.”

“وقتی که زن بر می گردد به خانه و آن کفش را می بیند، تصمیم می گیرد که یک کار جدیدی بکند و برای نزدیک شدن به مرد و درک دنیای مرد از دید او؛ که آن هم دوباره به صورت نمادین ساختن کفش هاست، می بینیم که کفش ها را با میخ به سقف می چسباند و در واقع خودش را به دنیای مرد می رساند و سعی می کند که از منظر او به دنیا نگاه کند و این تفاهم ایجاد می شود.” اما صحنه ی آخر صحنه ی خیلی جالبیست که نشان می دهد این زن و مرد هیچ کدام  مثل آن دیگری نمی شود. یعنی مرد در نهایت به دنیای زن نمی تواند وارد شود و زن هم توانایی ورود به دنیای مرد را ندارد. و این همان بحث فطری است که دنیای زن و مرد را از هم متمایز می کند. در دنیای مرد غلبه با عقل است و در دنیای زن غلبه با احساس. همان طور که نام فیلم هم متذکر همین موضوع می باشد؛ ولی اینکه در نهایت زن و مرد را دست در دست یکدیگر و به صورت نمادین در حال قدم زدن با هم نشان می دهد، به این معناست که با وجود تفاوت بین زن و مرد، تفاهم زمانی حاصل می شود که ما این تفاوت ها رابپذیریم و قبول کنیم. در حقیقت زن و مرد هنگامی که تفاوت های موجود را بپذیرند می توانند با همدیگر ارتباط برقرارکنند.

پیام فیلم: به هیچ عنوان برتری به عقل یا احساس تعلق نمی گیرد، همان طور که در پایان داستان می بینیم مرد که نماد عقل است و زن که نماد احساس، دست در دست یکدیگر حرکت می کنند و در ظاهر هم مرد یعنی عقل بالا هست و زن که نماد احساس است پایین، اما آن چیزی که عقل را راه می برد احساس است. و این عدم برتری پیام اصلی داستان است. کارگردان نیز نمی خواهد به هیچ کدام از این دو برتری بدهد بلکه می خواهد بگوید این دو در کنار یکدیگر معنا پیدا می کنند و می توانند زندگی را جلو ببرند.

تنظیم: فاطمه محقق

Check Also

نقد فیلم بن هور

بن هور درست پنجاه وهفت سال پیش (۱۹۶۰) به‌عنوان بهترین فیلم سال برگزیده شد، که …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *