Home > من و تقویم > به یاد حاج آقا مجتبی …

به یاد حاج آقا مجتبی …

امیر المومنین(ع): «علما، تا دنیا برقرار است زنده اند. بدن هایشان گرچه در زمین پنهان اما یاد آنان همیشه در دل ها زنده است.»

نهج البلاغه – حکمت ۱۴۷

 

شنبه ۱۲ دی ماه ۱۳۹۱ روزی بود که جهان اسلام، یکی از بزرگترین مجاهدین دنیای دانش و معرفت و حق و حقیقت را از دست داد و در غم فقدان او به سوگ نشست…در این روز استاد آیت الله آقا مجتبی تهرانی(رضوان الله تعالی علیه) در سن ۷۵ سالگی بعد از گذراندن یک دوره طولانی بیماری و پس از تحمل فشارها و صدمات ناشی از آن، در آستانه اربعین سالار شهیدان به سوی مولای خویش سفر کرد. او در آن روز شفای خود را گرفت و آنچنان که عمری طلب می نمود در روز اربعین به قافله حسینی(ع) پیوست.

یکسال گذشت و ما از شنیدن ندای «واسمع ندایی…» او محروم گشتیم. نور دیده ما از میان رفت. شب های احیاء کاسه هایمان خالی بود تا دوباره کسی برایمان «یا ایها العزیز…» بگوید و از مولایمان، «قطب عالم امکان» (عج) بخواهد که تقدیرمان را به بهترین نحو ثبت و ضبط فرماید.

دیگر در میان ما نیست تا مرجعیت و فقاهت را کنار گذارد و با توسل به باطن لیلهالقدر، برایمان روضه درب نیم سوخته بخواند.

به ما آموخته بود که «اگر کسی چشم به دنیا نداشته باشد، دعاهای مردم به او جلب می شود.» و بعد ها فهمیدیم دلیل عزت او را. گفته بود « بهترین رفیقت کسی است که تو را به یاد خدا می اندازد»  و یاد این بهترین رفیق هرگز از لوح دل و جان ما نرود.

اینک ماییم و غم فراقی که هر چه می گذرد تازه تر می شود. فراق استادی که شهرت گریز و پرده نشینی اش، ما را از درک گوهر وجودی این «چراغ هدایت» محروم ساخت. حادثه ای ناگوار که به تعبیر رهبر معظم انقلاب، «ضایعه ای برای حوزه علمیه، روحانیت و جامعه مذهبی تهران» تلقی می گردد.

Check Also

کجایند مدعیان حمایت از حقوق زنان؟؟؟

آن هنگام که نظام آفرینش حقیقت وجودی زن را بر صحیفه حیات بشر رقم می …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *