Home > من و تقویم > به بهانه میلاد حضرت معصومه (س)

به بهانه میلاد حضرت معصومه (س)

امروز، روز دختر است و بهانه آن هم ولادت حضرت معصومه سلام الله علیها است. خواهر اما رضا (ع) که به کریمه اهل بیت نیز شهره هستند. حضرت معصومه (س) از جمله بانوان عالِمه ای بوده اند که به سوالات فقهی و علمی و تخصصی شیعیان پاسخ می گفته اند. ایشان از راویان حدیث بوده اند که علامه امینی در کتاب الغدیر به برخی از آنان استناد می کند. به هر حال در ذکر مقام علمی و معنی ایشان سخن بسیار است.

اما هم اکنون که این سطور را می نویسم با خود فکر می کنم، دختران امروز چقدر برایشان دانستن این مقولات مهم است. چقدر برای آنها اهمیت دارد که یک زن در دوران تاریک تبعیض علیه زنان، توانسته است تا بدین حد از رشد علمی و معنوی دست یابد.

اگر از دختران امروز ایرانی بپرسیم ترجیح می دهید به چنین جایگاه علمی دست یابید یا زیباترین دختر جهان باشید، پاسخ ها چگونه خواهد بود؟

از گفتن این جملات نه قصد توهین دارم و نه موعظه. تنها سوالی به ذهنم رسیده است. چه چیز باعث شده تا در دوران کنونی، ظاهر بر باطن بچربد. پاسخهای زیادی به ذهن می رسد:

گسترش و همه گیر شدن رسانه ها، گسترش فرهنگ مادی، رشد ارتباطات با سایر فرهنگها، رشد فردیت، تغییر در سبک زندگی، اهمیت آزادی های فردی و ده ها دلیل دیگر. اما نکته ای که به نظرم اهمیتی کمتر از سایر عوامل ندارد، نگاه مردان و پسران به دختران و زنان است.

نگاه مردان جامعه ما به زنان هنوز هم نگاهی ابزاری است. زنان ما همچنان از سوی جوامع علمی، دینی، سیاسی، و … مردانه جدی گرفته نمی شوند.

متاسفانه زنیت آنهاست که ارزشمند است نه علم و دانش و فکر آنها.

مردان ما هنوز انتظار دارند که یک زن اول باید زیبا باشد. همه مردان را نمی گویم، به کسی بر نخورد. اما نگاهی کوتاه به آنچه در سطح جامعه می گذرد، به روشنی نگاه غالب را نشان خواهد داد. زنان و دختران ما نیز که این نگاه را خوب می شناسند برای این نگاه و بدست آوردن آن است که زندگی می کنند، برنامه ریزی می کنند، هدف گذاری می کنند و …

پس آنچه دختران امروز ایرانی هستند، همان چیزی است که مردان ایرانی می خواهند. اینکه فریاد می زنیم ساپورت پوشی گسترش یافته، حجاب ها کمرنگ شده، خیانت گسترش یافته، روسری ها کم کم دارد حذف می شود، همه فریادهایی ظاهری است که پشت سرش فکری خظرناک نهفته است. فکر اینکه زن، تنها بدن است. بدنی خطرناک برای جامعه! و جامعه چیست؟ فکر مردان!

تنها یک نگاه روانکاوانه لازم است و بس. مرد می شود نماد فکر و زن می شود نماد لذت. و زنان هم خودشان این را باور کرده اند. خود را در بدنشان خلاصه کرده اند. شبانه روزشان را به آراستن آن اختصاص داده اند. آخر تنها هویتی که جامعه برای آنان می شناسد بدنی لذت بخش است.

باید بدانیم نگاه مردان در طول تاریخ و همه جا اغلب همینگونه بوده است، و تنها زمانی این نگاه عوض شده که انتظار زنان از خودشان بالاتر رفته. زمانیکه زنان به خودشان بعنوان یک موجود مستقل انسانی، فارغ از نگاه و انتظارات مردان نگاه کنند، آن زمان است که می توانند به جایگاه اصلی خود در جامعه دست یابند.

آن وقت اگر با حجاب باشند یا بی حجاب، دانشگاهی باشند یا حوزه رفته، شاغل باشند یا خانه دار، اعمالشان نه برای مردان و نگاه تایید آمیز آنها، بلکه از روی تفکر و نشان از شخصیت مستقل آنان خواهد داشت.

دختران باید بیاموزند که خودشان را بشناسند. خودشان را نه از نگاه مردان بلکه با توجه به ظرفیتها و استعدادهای خودشان بشناسند.

حضرت معصومه (س)، نرجس خاتون، حضرت سکینه (س) و سایر زنان بزرگوار و والا مقام که نه فقط از نظر معنوی بلکه از نظر جایگاه علمی و دانش شان در تاریخ ماندگارند بی شک خود را از نگاه دیگری ندیده و نشناخته اند. و بدانیم این زنان در کنار مردانی بزرگوار رشد یافته و بالیده اند.

پس در روز دختر، به پسران هم باید تبریک گفت.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *